Korzystając z serwisu internetowego wyrażasz zgodę na używanie plików cookie. Pliki cookie możesz zablokować za pomocą opcji dostępnych w przeglądarce internetowej. Aby dowiedzieć się więcej, kliknij tutaj.
x
X

ZAPLANUJ SWÓJ SPACER

OPERA WROCŁAWSKA

ul. Świdnicka 35

Choć gmach teatru wzniesiono w latach 1839–1841, idea jego budowy pojawiła się już w 1805 roku, następnie odżyła w latach 20. XIX w. W 1826 ukazał się projekt przedsięwzięcia, znany jako Planzu einem Abonament, na podstawie którego wzniesiono ostatecznie budowlę.
Wrocław: Opera Wrocławska
Kamień węgielny położono 16 listopada 1839, a 19 maja 1840 gmach w budowie oddano w dzierżawę baronowi Friedrichowi Christianowi von Vaerstow, który 1 kwietnia 1841 objął stanowisko dyrektora,. Teatr otwarto 13 listopada 1841 r.
Założony na rzucie prostokąta, uzyskał fasadę i główne wejście w elewacji węższej (wschodniej), od strony ul. Świdnickiej. W zwarty, prostokątny rzut wpisany został drugi, nieco mniejszy wewnętrzny prostokąt, w której znalazły się zasadnicze części: od zachodu głęboka scena z zasceniem, od wschodu widownia o zarysie podkowy i obiegające ją kuluary oraz klatki schodowe. To wyodrębnione jądro teatru otaczały ze wszystkich stron szereg pomieszczeń zarówno reprezentacyjnych (westybul, foyer, salon królewski, kawiarnia), jak i pomocniczych (garderoby, sale ćwiczeń, magazyny). Czterokondygnacyjna widownia reprezentowała typ lożowo-balkonowy z nieznacznie wydzielonymi lożami w strefie proscenium. Rzut i dyspozycja wnętrz zaważyły na zewnętrznym kształcie czterokondygnacyjnej budowli, która składała się tylko z 3 silnie wyodrębnionych brył. Potężny kubiczny blok podstawowy nakryty był dachem niewidocznym z poziomu ulicy. Tę kubiczną formę powtarzała nadbudowa wznosząca się ponad wyodrębnionymi częściami teatru: widownią i sceną. Nadbudowa mieszcząca m.in. nadscenie nakryta była dwuspadowym dachem, a jej ściany szczytowe od wschodu i zachodu zwieńczone były frontonami. Korpus budowli poprzedzał silnie występujący portyk z 4 masywnymi filarami wspierającymi obwiedziony balustradą balkon. Stylistycznie gmach nawiązywał do dzieł architektów z kręgu Etienne'a-Louisa Boullée i Claude'a Nicolasa Ledoux.
Istotne zmiany w wyglądzie gmachu poczynił Karl Lüdecke w trakcie odbudowy 1865–1967 po pożarze (19/20 lipca 1865), a następnie Carl Schmidt, którego proj. zwyciężył w konkursie na odbudowę po kolejnym pożarze (13 czerwca 1871). Podstawą gmachu w proj. Schmidta pozostał trzon pierwszego budynku poszerzony przez Lüdeckego. Zachowano główną oś założenia, ale zmianie uległa relacja brył oraz wygląd budowli.  W tej samej wysokości wnętrzu, podwyższonym przez Lüdeckego, strefa proscenium  zajęła teraz pół widowni, poszerzona wydatnie  kosztem lóż balkonowych. W strefie proscenium Schmidt zlikwidował górną lożę, w miejsce której zaprojektował bogata oprawę architektoniczną dla malowidła, którego centrum zajmuje Apollo w towarzystwie muz i nimf. Wystawnemu charakterowi widowni odpowiada reprezentacyjny charakter strony zewnętrznej. Korpus otrzymał formę renesansowo-klasycystycznego pałacu z okazałym portykiem wielkiego porządku związanego z lożą. Odbudowany teatr wznowił działalność 1 października 1877 r. uroczystą premierą Wilhelma Tella Friedricha Schillera.
W latach 1996–2004 spółka Integer przeprowadziła prace konserwatorsko-modernizacyjne według, projektu Wiktora Jackiewicza pod nadzorem Anny Boryskiej. Dekorację wnętrz wykonała firma Artis. Natomiast autorem rzeźby we frontonie jest Ryszard Zarydzki.
CZYTAJ DALEJ

CIEKAWOSTKI

►  Autor projektu: Carl Ferdinand Langhans.
►  Autor projektu: Karl Lüdecke.
►  Autor projektu: Carl Schmidt.
►  Autor projektu: Wiktor Jackiewicz.

WAŻNE DATY

►  Czas powstania: 1839–1941.
►  Odbudowa: 1865–1967.
►  Odbudowa: 1871–1977.
►  Modernizacja 1997–2004.

AUTOR: Bożena Grzegorczyk

ul. Świdnicka 35, 50-066 Wrocław | www.opera.wroclaw.pl


POWIĄZANE SPACERY

OD SZTUKI TEATRU
DO TEATRU SZTUKI

Copyright SPACEROWNIK TEATRALNY 2016. All Rights Reserved.

Design by Dominika Naziębły, Łukasz Gosławski. Powered by Wojciech Sowa.